Bekervoetbal – Week 37

19 september 2023

Bekervoetbal is als Georgina Verbaan: je wilt het wel, maar ergens wil je het ook niet. Je denkt dat je het wilt. Je geeft jezelf de illusie dat het je leven zal verrijken, maar niets is minder waar. Om eerlijk te zijn zie ik bekervoetbal de laatste acht jaar als drie extra oefenwedstrijden, verder komen we toch nooit. Ook bij Georgina Verbaan zal ik nooit verder komen maar dat maakt niet uit, aan het einde van de dag is het Georgina verbaan: zo bijzonder is het allemaal niet. Indien je het verder schopt sta je in december op een woensdagavond ergens in Hendrik-Ido Ambacht te voetballen terwijl Bayern Munchen tegen Manchester City voor de Champions Leaque speelt. In het veld ben je al aan het rekenen: ‘over tien minuten is het afgelopen, dan douchen, dan nog drie kwartier naar huis… mooi, dan ben ik 00:30 thuis, kan ik nog een goede zes uur slaap pakken, keurig’. Is dit dan wat je wilt? Is dit waarvoor je het allemaal doet?

Ik doe bekervoetbal vaak af als een verplichting, als een tripje naar de supermarkt, als het voltanken van m’n auto en kijken naar de prijs: maar 2,25,- per liter vandaag. Jottum, wie weet houd ik nog genoeg geld over voor een fles wasmiddel. Ook dat is immers duurder geworden, net zoals tja, alles eigenlijk. In mijn tijd kocht je nog een pakkie boter voor een rijksdaalder maar dat lijkt al lang geleden. De enige constante factor is the good old havermout: 0,79,- voor 500 gram, geschikt als ontbijt, lunch, avondeten, tussendoortje of verfrissende snack: “Havermout, de nieuwe bloembol”.En als je dat te duur vindt jat je het toch gewoon van je plaatselijke manege: die paarden vinden vast wel een alternatief.

Klinkt misschien laag om havermout van een stel paarden te jatten maar dat is het niet. Met de oorlog in Oekraïne en Rusland dat zich terugtrekt uit de graandeal is dit helaas de toekomst. Vooral als Rusland drie keer per jaar een graandeal tekent en zich twee maanden later terugtrekt, dan heeft de supermarkt drie keer per jaar een excuus om die prijzen te verhogen! ‘Ja, waarom die zak met brood nu 12,56,- kost is logisch. Heb je al gehoord van die nieuwe graandeal, die gaat dus niet door’. Alhoewel, laat me even brainstormen: hoezo drukken ze geen geld bij zoals Zimbabwe deed in 2008? Gratis geld voor iedereen, geniaal. Als de Rabobank ons meer geld geeft hoef je helemaal geen havermout meer te jatten. En waarom zullen ze dat niet doen? ‘Wat wil je dan, wil je dat ik weer ga stelen? Stelen van paarden? Kan ook hoor, vroeger ook zat gedaan!’.

Of is het toch de onzichtbare hand van de Illuminatie en die bloeddorstige satanistische pedofielen in het torentje die we hier aan de stoelpoten van onze maatschappij zien zagen? Gideon van Meijeren zal het ongetwijfeld met me eens zijn. Diezelfde illuminatie heeft ook het bekervoetbal voor amateurs in het leven geroepen, puur om met je te fucken als je net terug bent van vakantie. Je ziet Nigel de Jong al, in het donker boven een kaars, met gebalde knuistjes gniffelen: ‘150,- voor een volle tank naar Rotterdam en geen Champions Leaque voor jullie, moe-ha-ha-ha’.

Bekervoetbal mondt namelijk bijna altijd uit op een teleurstelling. Zo hadden we voor de zomer met de zaak een bedrijventoernooi in Lexmond waar wij na drie wedstrijden topfavoriet waren: 9 punten uit 3, nul doelpunten tegen. Een beetje zoals het Nederlands elftal in 2008 waarbij we die Italianen en de Fransen helemaal zoek speelden. Heel het land liep de polonaise totdat een Russische Matroesjka genaamd Arshavin ons naar huis stuurde. Zo was Bertus’ sportvisserijwinkel ‘De Lachende Snoek’ uit Kerkdriel, op deze bewuste zomerdag een maatje te groot. 1 slechte wedstrijd en je mag door naar de pingels, die kun je alleen maar verliezen.

Zo komen er ook altijd weer trauma’s van jeugdtoernooien naar boven. Volledig geruïneerd worden door die pingels, verschrikkelijk. Zelfs voor m’n CITO-toets was ik niet half zo zenuwachtig als toen ik in Parijs in de halve finale, onder gefluit van 400 Fransozen, de beslissende pingel moest nemen. ‘Con, casse-toi!’, klonkt het van de tribunes. Zelfs de burgemeester van het voorstadje kwam op uitnodiging van Goof bij ons kijken, wat een druk zeg! Ik kan me daarom heel goed voorstellen wat Bukayo Saka in 2020 moest voelen. Een vol Wembley of een matig gevuld Stade de Sauclières in Bretigny sur-orge, het is allemaal hetzelfde laken en pak.

Toch heeft het bekervoetbal mij de mooiste momenten gegeven. In Parijs hebben we de beker gewonnen, in Maastricht gingen we lekker met de Geusselt Cup, met het IJT zijn we erg ver gekomen en op zaterdag 19 mei 2012 hebben wij, en ik citeer de Digitale stad Nieuwegein, ‘historie geschreven door de KNVB Beker district West 1, 2e klasse te winnen’. Ik citeer verder:

‘Tegenstander in de finale in Uithoorn was OFC B1 uit Oostzaan. Alhoewel Vreeswijk de hele wedstrijd meer kansen kreeg, wist OFC in de eerste helft te scoren en ging VSV Vreeswijk met een 1-0 achterstand de rust in. Na de rust voerde de B1 van Vreeswijk het tempo nog verder op en kreeg het moe gespeelde OFC geen kans meer’. Het volgende stukje moet je even goed lezen. ‘Vreeswijk kreeg des te meer kansen en wist de achterstand snel naar 1-1 te brengen en vervolgens, mede dankzij 3 doelpunten van Oom Tito, uit te lopen tot een 4-1 voorsprong. Daarmee nam VSV Vreeswijk, geleid door Ronald Verkerk, voor eerste maal in haar historie de KNVB districtsbeker mee naar huis'(Digitale Stad Nieuwegein, mei 2012).} Ja jongens, zoals jullie lezen hebben wij een coach die wel weet hoe je een beker moet winnen!

Zaterdag hebben wij getracht in zijn voetsporen te treden door een wedstrijd te spelen die verdacht veel op deze bewuste finale van 11 jaar geleden leek. Ook deze dag is het warm en zonnig. Ook deze dag is het veld droog. Ook deze dag speelt Koen V. Engelen mee. Ook deze dag kan ik het niet belopen. Ook deze dag spelen we tegen 11 man. Ook deze dag hebben zij een aanvoerder. Ook deze dag heb ik voor Kevin geapplaudiseerd. Ook deze dag moest  OFC B1 uit Oostzaan een wedstrijd spelen. Ook deze dag staan we in de rust met 1-0 achter. Ook deze dag spelen we tegen een razendsnelle spanjool. Ook deze dag scoren we er vier in de tweede helft. Ook deze dag winnen we met 4-1. Ook deze dag zijn wij victorieus. Het enige verschil met elf jaar geleden is dat wij nu met lege handen overblijven. ‘MERDE!’ Op basis van het doelsaldo worden we tweede in de poule en gaan daarom niet door. Net wanneer je het lijkt te willen glipt het uit je handen: Just when I thought I was in…they push me back out, of zoiets. Ik heb het je gezegd: bekervoetbal is aan het einde van de dag een grote teleurstelling.