Peentjes zweten en gericht schieten – Week 36

September 2023

Kleine update voor alle jongens die momenteel nog op vakantie zijn: geniet er nog lekker van jongens, het team is bij Oom Tito in veilige handen. De supporters roepen al weken: ‘Let Tito Cook’ en koken doet hij momenteel zeker. Wij allemaal eigenlijk, want het is potjandikkeme een partij warm in ons kikkerlandje. Het is zo warm dat men het te warm vindt om te klagen dat het warm is. Het enige wat ik wil is a la Nelus voor de ventilator liggen. Of a la Wim Hof in een bak met ijs onderdompelen. Of a la Martin Hoogkamer zwemmen in Bacardi Lemon. Of een Aperolletje in het zonnetje, op een terrasje, op mijn balkonnetje. Of met een glas koude bacardi lemon/7up in een ijsbad voor de ventilator liggen, the whole package.

Nee jongens, voor het weer hoef je niet naar het buitenland. Costa del Lek en Cote a Tull en ‘T waal draaien gewoon weer op volle toeren. Rollen in de klei, zonnebaden tussen de koeien en met de golven meeveren als er een vrachtschip langsvaart, voor mij toch wel de publiekstrekkers van de regio. IJsje halen bij Luigi’s, veerpontje naar Vianen, daar nog een ijsje halen, langs de Rooie reiger en daarna huilend en in paniek beseffen dat je in Vianen bent en zo snel mogelijk naar huis: dat doet een mens goed, dan voel je weer dat je leeft. Ik weet dat dit aantrekkelijk klinkt en dus richt ik aan jullie vakantiegangers het woord: dit ligt er op je te wachten wanneer je terug bent, dus treur niet!

En wat hebben we een mooie tripjes ondernomen zien worden. Biboe all-inclusive in Egypte, Jape is in het prachtige Portugal geweest, Mon Tontford zat in Azie en Buffeltie werkt momenteel ergens in Italie een spaghetti carbonara naar binnen. Als hij zijn ogen goed open heeft gehouden is er een kans geweest dat hij Tini tegen het lijf kon lopen. Tini, onze doelpuntenmachine, onze Miroslav Klose, onze Torschütze, is na zijn 1e goal gelijk naar Napels gevlogen om daar de plaatselijke bevolking, in het Quartier spagnoli om de hoek Maradona’s muurschildering, te vertellen hoe dat nou moet, dat voetballen.

‘So, i get the ball from Levi en he kicked the bal to me and then it was a question of finding the right corner. Bus de moost important thing in front of the goal is… (hij neemt tussendoor nog een hapje van zijn calzone).. is det you stee kalm in dis sitjuweesjon. Just like he did(wijst naar de muurschildering van Diego). In a sence i am like him, bus he was more allround. I am just good in scoring the goal’ (neemt nog een laatste hapje van zijn calzone) ‘Bus now i hef to lief frents, i have a pleen to kets, bye bye!’Ook Saks is weer terug van zijn vakantie, maar het zal vast niet lang meer duren tot hij weer een weekendje de hort op is. Alleen nog naar Plovdiv, Ljubljana en San Sebastian en dan heeft hij iedere regionale hoofdstad van het Europese halfrond gehad. Daarna is Centraal Azie aan de beurt.

Maar voor een partij voetbal was het toch echt net iets te warm. Zo vond ook Ome Ton, die voor de wedstrijd nog een duik in het slootje achter het veld nam. Niet geheel vrijwillig, maar met hulp van onze kerstverse aanwinst Shariff probeerde hij in eerste instantie heldhaftig een van de 14 ballen die zojuist de sloot in geschoten waren te redden van de verdrinking. Was er opzet in het spel of was het slechts een onfortuinlijk moment, we zullen het nooit weten. Ton haalde een nat pak en mocht zijn nieuwe tenue over de boarding hangen alvorens hij volledig gehydrateerd het veld op mocht stappen. Haha, wat een schik hadden we met z’n allen. Even verderop keek de zojuist moeder geworden Michelle samen met pasgeboren zoon en tevens Parkhout-belofte Logan het komische tafereel binnen vader Danny’s elftal met lede ogen aan. Dit is je toekomst jongen, wen er maar aan! Zij lieten zich, mot gezegd worre, vanmiddag niet afschrikken door de warmte. Alvast dat vers gemaaide gras laten ruiken, sfeertje komen proeven: je kan er niet vroeg genoeg mee beginnen. Binnenkort op de markt: Parkhout baby merchandise met rompertjes, flesjes en waaiers, voor alle (aankomende) baby’s die bij papa’s voetbalteam gaan kijken, Explosief groeiende markt, want er zijn er nog een paar onderweg.

Het beloofde een mooie voetbalmiddag te worden maar niets is minder waar: we verloren de pot met 2-3 en stapten gedesillusioneerd het veld af. Waar in de eerste helft geen vuiltje aan de lucht hing gingen we de tweede helft met z’n allen de boot in. En niet een comfortabele ruime motorboot op de Loosdrechtse plas, maar een roestige kano met spijkers. Met een pingel had Koen de score kunnen openen, helaas stond de paal in de weg. Dan refereer ik nog even naar de training van afgelopen woensdag waarin Tito met een compleet nieuw innoverend concept kwam: gericht schieten. Na jarenlang ballen zo hard mogelijk richting het IJsselbos te hebben geknald zijn we eindelijk begonnen met richten. Ook Koen had deze les onthouden en liep met de beste intenties de zestien meter in. Terwijl hij de bal op de stip legde spookten de woorden van Tito nog door zijn hoofd: ‘gericht schieten jonge haumana. Pana pahu hopu, kuu haumana’. Hij kijkt even naar de keeper. ‘Inā hala, oe i kēia hoʻopaʻi, e pani ʻia ʻoe no KA MANAWA PAU ʻOLE’. Hoppatee, mooie gericht schot op de paal, dat dan weer wel. Zijn naamgenoot en tevens de kapitein van het schip had in de rebound het klusje alsnog kunnen klaren, maar ook hij trof het aluminium. ‘IESU KRISTO!!’, schreeuwde oom Tito uit.

Na een goal van de tegenpartij mocht Raaf van wat verder aanleggen die ook gericht de paal trof. Maar dan wel de juiste binnenkant van de paal, waardoor het weer gelijk stond. Echter hadden wij de tweede helft weer een achterstand in te lopen, waarna Goes het tij weer leek te keren. Ook ditmaal, hard maar ook zeker gericht, via wederom de binnenkant van de paal als ik me niet vergis. Even later kon Saks nog doeltreffen, maar hij trof de buitenkant van de paal. Of de lat, maakt ook allemaal niet meer uit.

Want wat er in het laatste half uur gebeurde zullen we maar wijten aan het warme weer, want het is natuurlijk niet uitgesloten dat we collectief last kregen van een acuut gevalletje zonnesteek. Kijk, die jongens van Odin zijn daar natuurlijk veel beter tegen bestand, in Utrecht schijnt de zon gewoon wat vaker. En het veld was gewoon klote, veel te droog en te hard. En wat mij betreft had Henny ons meer drinkpauzes moeten geven, Jape was helemaal uitgedroogd man. En Lars had die prachtige solo in de eerste helft moeten afmaken. En al die ballen van ons lagen nog steeds in de sloot en als Ton ze niet meer haalt, wie dan wel? Hoe moet dat dan verder, zonder ballen? Jaja zeg het maar! Moeten we dan gaan voetballen met een stukje kobalt? Of met een zak kralen? Tuurlijk niet, daar kun je toch niet mee voetballen joh gek. En heb ik het al gehad over het weer? Jeminee wat was het warm. 

Eindstand verloren we met 2-3 en zat ik al in gedachte op Smeerboel. Of in Quartier Spagnoli in Napels, om bij de plaatselijke bevolking verslag te doen van de wedstrijd. ‘So when i esket for de bol, i dont get te bol. Mama mia, that would not have happen to him’ (wijst naar Maradona). ‘When you plee futbol you hef toe pes de bol to krie-jeet de tjans. End you hef toe eem when you shoet, ferry important. I leernt from my koots Tito’ (neemt nog een hapje van z’n calzone). ‘Greet pies of dough by the wey, in Holland we hef something kolt Farmers kebbets. Yes Farmers kebbets, google it. You should try it, also very nice. Bus now i hef to lief frents, i hef a pleen toe kets. Bye bye!’. Voor iedereen die nog op vakantie is, geniet ervan zolang het duurt, het team is bij Oom Tito in veilige handen. Kwestie van goed blijven smeren en gericht blijven schieten, dan komt het allemaal wel  goed.