Vroeger had je nog het idee dat je op Oudjaarsdag ergens in Gaza wakker werd, maar dat gevoel is anno 2023 helemaal weg. Ik woon op het moment van schrijven in (oke, misschien het rustigere deel van) Utrecht en je kunt er momenteel de Groenlinks-pamfletten horen vallen. Vroeger werd ik rond een uurtje of acht uur ’s morgens door een tactisch geplaatste vlinderbom verderop in de straat m’n bed uit geblazen, waarna ik uit mijn raam keek en mijn buurjongen een lawinepijl aan een lantaarnpaal zag vastbinden. ‘Morgen Olie!’, riep hij nonchalant naar boven en stak daarna onbezorgd de lont aan. Een uurtje later stonden je vriendjes met een rugtas vol siervuurwerk, rotjes en nitraten voor de deur om daar vervolgens zoveel mogelijk putten, tunnels, tramlijnen, kanalen, prullenbakken en andere objecten mooi mee op te blazen.
‘S avonds gooide men op het grote schoolplein een stuk of dertig kerstbomen op een grote stapel om die als een Scheveningse toren te laten roken en fikken. Dit vuurtje trok naar verwachting de crème de la crème van Nieuwegein aan die, bewapend met flessen Jack Daniels en molotovcocktails, de omliggende huizen met school incluis voor het oog van de wereld in de fik probeerden te steken. Pijlen door de brievenbus, stenen door de ramen; dat soort praktijken. Het was wachten op de politie en brandweer die op het moment van arriveren door het aanwezige publiek hartelijk werden begroet met stenen, vuurwerk en glaswerk. Het was 2007, de landelijke schade bedroeg 40 miljoen euro en het was een jaarwisseling volgens het boekje.
Dat gaat dit jaar natuurlijk weer helemaal anders worden. We gaan oliebollen scoren en drank inslaan, naar de familie en vrienden, zuipen en naar de oudejaarsconference kijken en dan om 00:00 de champagne ontkurken en een bescheiden aantal potten met siervuurwerk afsteken. Daarna lopen we het huis van wildvreemde mensen binnen om hen een gelukkig nieuwjaar te wensen, om ze vervolgens nooit meer te spreken. En dan, als iedereen weer binnen is en vol zit met bier, nootjes en lucht, is er geheid iemand die de stilte doorbreekt en bij de groep casually het volgende balletje opgooit: ‘En wat zijn jullie voornemens voor het aankomende jaar???!!’.
En dan komen de dooddoeners: ‘Ja ik ga meer sporten, ik moet afvallen, ik ga liever zijn voor mijn naasten, ik ga m’n vrouw ten huwelijk vragen, ik ga minder vlees en vet eten, ik ga proberen m’n tenen te kunnen raken als ik rechtop sta, ik ga een goudvis kopen, ik ga een wereldreis maken, ik ga stoppen met roken, ik ga Hogwarts uitspelen en ik ga mijn baas om loonsverhoging vragen’. Daarna is er vaak iemand die het optimisme direct de kop indrukt, door vanaf zijn paard te verkondigen dat dit allemaal maar sprookjes zijn en dat 95% van de voornemens in januari al struikelen. Om hem nu maar alvast af te tikken ga ik mijn goede voornemens laten aansluiten bij die van Tommy: ‘Ik ga proberen, met de nadruk op PROBEREN, fit te worden’. Ik moet zeggen dat dit voornemen altijd lukt, want proberen lukt me altijd. ‘Lekker bezig Olie, doe je goed’, zeg ik dan als ik het weer geprobeerd heb. Tommy heeft vorige zomer wel de Singelloop gelopen, dus watdattegaat heeft hij zijn voornemen van 2023 beslist eer aangedaan.
Maar wij hebben als collectief natuurlijk ook mooie voornemens voor het nieuwe jaar. Om mijn macht als schrijver eindelijk eens te exploiteren wil ik er bij dezen een aantal in de ideeënbusje gooien: ‘KOBE!’: Wat dacht je van een teamuitje in combinatie met een voetbaltoernooi? Ik ken nog ergens wel een leuke boerderij in Uden die vol ligt met skelters en trekkers. Als de boer je slapend in zijn tractor aantreft beloont hij je met een shotje naar keuze. Een shotje of een schot hagel, je mag kiezen. Of een Hontenisse Reunion? Dat we ergens met lekker weer naar die herberg rijden, gaan stappen in de Vliegende Eland en dan de volgende mooi lentedag een toernooi voetballen. Klinkt dat niet geweldig?
Natuurlijk zal het grootste voornemen op sportief vlak liggen. Ik heb geprobeerd om te kijken wat wij in het seizoen 2022-2023 hebben klaargespeeld, maar die is helemaal uit mijn geheugen gewist. Ik heb geen idee hoeveelste we zijn geworden en hoeveel tackles Raaf op schouderhoogte gemaakt heeft. Dat weet ik meestal wel punctueel bij te houden. Maar de eerste helft van dit kalender jaar ben ik dus helemaal kwijt. Wel heb ik voor de tweede helft de VoetbalApp benaderd en ben er achter gekomen dat Saks een………. VOLLEDIGE AANWEZIGHEID HEEFT BEHAALD!! *Insert Jamaicaanse Vrachtwagenclaxon hier*. Gefeliciteerd met dit uitstekende resultaat Saks, als iedereen jouw opkomstpercentage had hadden we iedere week 12 wissels.
Klein Resumeetje dan maar: Met een nieuwe trainer en een nieuwe club begonnen we in Augustus als een van de eerste teams met trainen. Het devies van Tito was natuurlijk het druk zetten en om de tegenstanders bij de ‘flikker te pakken’. Dat was tijdens de oefenpotjes nog even wennen, maar gestaag ging dat steeds iets beter. Voor de beker moesten wij om het maar op te sommen tegen Galgenwaard FC, waar Tito al rokend aanschouwde dat we uit drie wedstrijden zes puntjes behaalden. Mooie potjes van ons waren natuurlijk die 0-1 tegen Domstad, waarin we de eerste helft vrij aardig voetbalden, en de 4-1 tegen Sterrenwijk, de ‘Remontada’ onder leiding van KoenVeng.
In de competitie begonnen we net zo aardig met twee overwinningen tegen Vriendenschaar en Focus, maar bleek Brederodes one bridge to far met een 2-0 verlies. Weg was de geest, en ook tegen JSV waren de naschokken van die partij voelbaar. Gelukkig wachtten daarna de Hyena’s en SCH waarbij we aan ons doelpuntensaldo konden werken. Maar de laatste maanden waren naar mijn inziens toch de meest lucratieve: Een winst tegen Houten en een gelijkspel tegen Montfoord zorgden ervoor dat wij het laatste potje van laagvlieger IJFC moesten winnen om onze plek op de nummer 2 te verzilveren. Daarnaast is het sfeertje in het kleedhonk goed en blijft er vaak een groot deel in die prachtige nieuwe kantine van Parkhout tot de late uurtjes hangen. Ook dat is wat waard. En wie het kleine niet eert is het grote niet weert.
Maar goed, nu we het toch over voornemens hadden denk ik dat we niet om de hete brij heen gaan draaien. Als ik mezelf vanavond met een glas Johnny Walker dubbel black in semi-beschonken toestand aantref en iemand mij vraag wat mijn grote voornemen van 2024 is, dan zal ik diegene glazig maar diep in de ogen aankijken, mij langzaam richting die persoon wenden en brabbelen: Kampioen worre met voetbal natuurlijk gek!
Hueeeeeey!!!
Fijne jaarwisseling mannen en fijne verjaardag Tonnieboy!!
Columnsbydemolesss 