NIEUWEGEIN
Verbijsterd kijkt Oom Tito (43) na de met 0-4 verloren wedstrijd tegen koploper de Meern met grote ogen in de camera. “Het is een schande, ze moeten zich kapot schamen. Geen passie, geen strijd, helemaal niks. Ze zijn allemaal te zwaar en kunnen geen sprint meer zetten. Ja, naar een FEBO muur ja, maar daar houdt het verder wel mee op”. Tito veegt een paar druppels zweet van zijn voorhoofd. Deze zonovergoten middag op Sportpark Parkhout had een feestelijk voortzetting moeten krijgen, maar helaas viel dat plannetje door de erbarmel staat van zijn team in het water. De Hawaaiianse trainer heeft geen goed woord over voor zijn selectie.”Sorry voor mijn taalgebruik, maar die jongens kunnen er simpelweg geen klote meer van. Helaas”.
De trainer, die in de media niet te boek staat als iemand die graag voor zijn groep gaat liggen, is gefrustreerd met de gang van zaken op ‘zijn’ Parkhout. Van de zomer werd de 43- jarige oefenmeester uit zijn pensioen van het eiland Hawaii gehaald om weer de leiding over de groep op zich te nemen. Afgelopen augustus poseerde
een toen nog trotse oom Tito samen met Algemeen directeur Spies en de Commerciële directietak Goes/Marissen met een 5-jarige verbintenis in de nieuwe bestuurskamer van de kersverse amateurclub. “Wij gaan de top 3 aanvallen” was het credo, maar na een uitstekende eerste seizoenshelft raakte de ploeg in een vrije val. In het kalenderjaar 2024 werden er maar 4 punten gepakt, de rest van de wedstrijden werden allemaal verloren. Voor de trainer die jarenlang met FC Honolulu furore maakte zijn het dramatische cijfers. Parkhout 6 verlaat deze competitie, met frustratie van Oom Tito, door de achterdeur.
“Ik ben erin gelegd. Ik ben er echt compleet ingelegd, dat mag je best weten”, briest een woeste Oom Tito. “Tijdens de winterstop zouden er aankopen gedaan worden, we zouden investeren in een teamuitje en we zouden nieuwe bidons krijgen. We hadden Kevin op het oog en het bestuur had budget vrijgemaakt voor zijn komst. Het was allemaal hosanna en the sky was de limit. Nou, ik heb er helemaal niets, maar dan ook niets van terug gezien. En dan vinden ze het gek dat ik een keer verhaal kom halen”.
De boze Hawaiiaan refereert hier naar het ‘Broodje Bal incident’ in de bestuurskamer, na de 0-6 verloren wedstrijd tegen Brederodes afgelopen maart. Zelf betreurt hij de gebeurtenis, maar wil daar verder niet veel over kwijt. “Dat was helemaal niks, daar gebeurde niets. Daar wil ik het graag bij laten”
Maar vanuit het bestuur van Parkhout 6 klinkt een heel ander geluid. Algemeen directeur Spies: “Je mag als trainer best kritiek hebben op de directie of op het beleid, maar dit ging alle perken te buiten”. Een diepe zucht volgt. “Ik wil er niet teveel over uitwijden, maar er zijn die dag meerdere Broodjes Bal door de bestuurskamer gevlogen. We konden de mayonaise van de muren schrapen. Voor de kantinejuffrouw die toevallig ter plaatse was hebben we een BHV’er vanuit veld 3 moeten laten uitrukken, die had een bult als een hagelsteen op d’r voorhoofd zitten. Daarnaast heeft ze nooit meer de saus uit haar broek gekregen. Vindt jij dat fatsoenlijk met elkaar omgaan? Nou, ik niet.”
“Karaktermoord” vindt Tito. “Dit is pure karaktermoord. Zelfs in mijn thuisland hebben ze het erover. Ik was daar altijd een legende, nu kijken ze me er met de nek aan. Zelfs mijn bloedeigen familie heeft me niet eens uitgenodigd voor Huwa Luwa. Alleen maar door al die cowboyverhalen in de media”.
Door het incident raakte de toch al moeizame relatie tussen de staff en directie verder in het slop. De commerciële directie Goes/Marissen heeft zelf geprobeerd aan de eisen van de trainer tegemoet te komen, door het team middels het leveren van warmloopshirtjes en Polootjes, gesponsord door Van den IJssel bedrijfskleding en IQ Select, een professionele look te geven. “Ja je moet er toch een beetje florissant bij willen lopen met ze allen”, legt Goes uit. “Misschien kikkert die maffe trainer daar een beetje van op. Wil jij zelf trouwens ook niet zo,n mooi Polootje vriend? Voor maar 9 eurootjes is hij voor jou, bedruk ik er zelfs een mooi nummertje voor je op”.
En met deze positieve noot sluiten we dit artikel af. Of Parkhout dit seizoen ook nog positief kan afsluiten en of Tito ook volgend jaar nog blijft mag Joost weten. Echter zit hij deze komende tijd in Zweden. “Ik ga na de laatste wedstrijd tegen de Hyenas met het eerste vliegtuig terug naar Hawaii, om daar eens goed na te denken over mijn toekomst”, mijmert de doorgaans goedlachse Tito. “Want als dit zo doorgaat heb ik geen toekomst meer”.
Columnsbydemolesss 