Columnsbydemolesss

3 juni 2024

Cowboy Jos (47) wandelt triomfantelijk zijn vaste kroeg in Rotterdam-West binnen om aan zijn tafeltje te zitten. Hij begroet joviaal zijn vriend achter de bar. Jos heeft alle reden om opgetogen te zijn, sinds hij vorige maand met Tony de Griek in zijn Mercedes-Benz E-klasse naar Ede is gereden om daar acht paarden aan te schaffen is zijn financiële positie enorm verbeterd. Van deze acht paarden zijn er inmiddels vier verkocht en hiervoor heeft Jos 25% van de winst gekregen. De paardenhandel bleek enorm lucratief, al was Jos een lange tijd een schreeuwende in een woestijn. Hij heeft de vermogende bezoekers van zijn stamkroeg ‘Willems Kantine’ en de uitbaters van Horecazaak Ataturk meerdere malen gepaaid om zijn ideeën te financieren, maar deze ondernemers vonden dit plan te riskant. Zijn Turkse gesprekspartners vonden het idee zelfs hilarisch en ‘waanzinnig’ en barstten in lachen uit. Nooit voelde Jos zo zich vernederd als op die middag, maar gelukkig was zijn goede Griekse vriend Tony direct om: die hoorde dat hij alleen maar een tonnetje hoefde voor te schieten en met hem naar Ede te rijden, de rest zou vanzelf gaan. Het klonk te mooi om waar te zijn.

Maar niet alleen de paardenhandel bleek lucratief: sinds vorige week is Jos de eigenaar van de enige ‘Torro Piscine’ van Nederland. Dit is een spel waarbij de deelnemers in een zwembad gevuld met guldens kunnen springen om er zoveel mogelijk uit te graaien. Maar op het moment dat Jos ‘ja’ zegt laat hij een stiertje los. De deelnemers moeten zich langs het stiertje manoeuvreren om de guldens uit het zwembad te vissen. Torro = stier. Piscine betekent zwembad. De adrenalinekick om van het stiertje weg te rennen werkt verslavend. Het spel werd een schot in de roos: van Groningen tot Maastricht komen de mensen naar Delfshaven om mee te spelen. Jos denkt al stiekem aan een tweede locatie in Oldenzaal, zodat ook de Duitsers hun graantje mee kunnen pikken.

Op papier is Jos nog dakloos, maar de wind zit hem enorm in de rug. Hij heeft vanmorgen zijn bedje bij het Leger des Heils opgezegd om naar een kamer op de Vierhavestraat te verhuizen, toegezegd door zijn goede vriend Bob. Bob is een huisbaas en verhuurt kamers aan mensen die in de ratsmodee zitten voor pakweg zesdettig in de maand. Het is niet veel, maar het is altijd beter dan het Leger. Hij zei Jos altijd dat iedereen daar elke zweetneus van je sokken krijgt, en dat klopte ook. Dat wil Jos niet meer, dus vandaag ontmoet hij Bob hier, in Paviljoen De Halve Haring, omdat deze nog een kamer voor hem heeft. Na vijf minuten wandelt Bob binnen, de twee omhelzen elkaar innig. ‘Wil je een biertje vriend?’, vraagt Bob aan Jos, maar Jos weigert. ‘Doe mij maar een Sprite’, antwoordt hij. Jos is sinds een maandje van de drank af en dat houdt hij tot nu toe goed vol. Hij heeft maar 1 doel voor ogen, en dat is verhuizen naar Zuid-Spanje om daar tussen de cowboys te leven. Daarom zeult hij overal zijn zadel therapeutisch mee naartoe, zodat hij de focus nooit zal verliezen. Bob kom terug met de consumpties en de heren raken aan de praat.

‘Zeg eens eerlijk Jos, waarom ben je het leger uitgegaan?’, vraagt Bob. ‘Omdat ik een kamertje voor mezelf wil Bob, en jij hebt een kamertje en het leventje voor mij’. ‘Dat klopt’, antwoordt Bob. ‘Maar ik moet wel mijn huur van tevoren hebben.’ ‘Geen probleem’, antwoordt Jos, en tikt vervolgens twee maanden huur af. ‘Alsjeblieft vrind ‘. Bob rekent het even uit voor Jos. ‘Dan heb je pakweg tweedettig,- om van te leven in de maand. Dat is wel mooi natuurlijk!’. ‘Zeker’, zegt Jos, ‘En ik drink ook geen bier meer dus dat scheelt mij klauwen vol geld. Bob knikt. ‘En hoe zit het met die paarden? Hoeveel paarden ga je nou kopen?’, vraagt de Huisbaas geïnteresseerd. ‘Dat ligt een beetje aan Tony’, vertelt Jos terwijl hij een slokje Sprite neemt. ‘Oh Tony, die ken ik wel. Dat is die Griek met die Mercedes´. ‘Jazeker, over een paar weken gaan we weer naar Ede. En in de zomer gaan we naar de Camarque om daar heel wat van die paarden af te leveren. Dat is een gouden handel’.

Bob is blij dat het goed gaat met Jos. Hij heeft thuis nog zakken kleding liggen voor zijn dakloze vriend. Zulke stapels zakken kleding, spijkerbroeken.. kleding. Maar heeft Jos het nog wel nodig? Dat begint hij zich langzaam af te vragen. Bob overhandigt Jos de sleutel van zijn kamertje en staat met veel moeite op. Hij geeft zijn vriend een goede tik op die reetos en loopt richting de uitgang. Jos blijft achter en slaat een krantje open. Daar op de voorpagina leest hij ‘Schitterende Joost Klein wint Eurovisie’, met daaronder het artikel: ‘Oppermachtig Parkhout 6 wordt kampioen’.